تبليغاتX
توهم سرد....
این جا هیچ پستی نخواهد خورد..

هر چیزی دوره ای داره ...توهم برای من مرد....

دوستان من می تونن وبلاگ خودم رو بخونن....!!!

بدرود

 

+ نوشته شده توسط Sayeh در یکشنبه یکم مرداد 1385 و ساعت 9:33 AM |

من ايران را دوست دارم!

عاشق كشوري هستم كه در نوع خودش عتيقه اي محسوب ميشه!

بالاخره تو خوب و بد بايد يه تريني وجود داشته باشه!

ايران من تو براي من در بدترين بهترين هستي!

دوستت دارم!

به ته صدايي كه تو حموم كشف ميشه فكر مي كنم:

در روح و جان من

                        مي ماني اي وطن

........

شرح اين عاشقي

                            ننشيند بر سخن

كه بحر عشق والاي تو

                              همه جهان نيرزد

اي ايران ايران......

دلم به حال نگاه هايي كه پشت هزاران اينه و زير هزاران قلم با نقاشي پرچم ايران نقش گرفت و رشد كرد مي سوزه!

به حال پاهايي كه معناي خستگي رو درك نكردند!

رنگ هايي كه روي صورت ها به هدر رفتند!

فرياد هايي كه بي صدا خاموش شدند!

برقي كه زندگيشو از يه اشك ..گوشه ي يه چشم...شروع كرد!

سري كه بي پروا به چپ و راست چرخيد و ابراز تاسف كرد!

چه دير و زود!الان!من!اينجا!

زندگي جاريست!حتي با بختن!حتي با له شدن!

باختن شروعي براي بردن!

من!تو!ما!

مي بريم

مسابقه ي زندگي قشنگ تر از مسابقه ي فوتباله اما اگه ببازي تلخيشو نمي توني فراموش كني!

 

+ نوشته شده توسط Sayeh در یکشنبه چهارم تیر 1385 و ساعت 11:44 AM |
زندگی گرمی دل های بهم پیوسته است         تا در ان دوست نباشد همه درها بسته است

 

یه بازی سرد که پایانش از اول پیدا بود و من باختم...!!!

نگاهی مظلومانه و خنده ای تلخ و اشکی که به ارامی چکید!!!

باوری که بالاخره پذیرفته شد...!!!!!

من متولد نشدم بلکه زندگی کردم و. زندگی رو دیدم.....!!!شاید بدترین قسمت شاید بهترین قسمت مهم اینه که الان چکیده ی اون تو تجربیاتم موج می زنه.....

هر چه بود و هست موهبتی بود که از دوستان رسید پس با افتخار نوشیدمش....

یه کم که دقت می کنم می بینم دیدنی های بزرگ دنیا انقدر برام تکراری و ملال اوره که دلم و به خونه ی مورچه ها خوش کردم....ساعت ها نگاه کردن به اون لونه ی کوچیک طراوتی به روحم می ده که نمی تونم وصفش کنم...دنیای بزرگ اونا به چشم های ما خیلی کوچیک می یاد همون طور که قلب بزرگ یه نفر تو چشمهای دیگری خیلی کوچیک میاد....

تو اون خونه زندگی جاریه...!!!!

انتخاب کردن یا انتخاب شدن!!!مسئله این است...!!!

انتخاب شدن سخت و انتخاب کردن اسان....!!!

انتخاب شدن لذت بخش و انتخاب کردن درد اور...!!!!

انتخاب شدن غرور و اعتماد به نفس و انتخاب کردن پشت به همه چیز....!!!!

و چه سخت که که مشقات انتخاب کردن و به جون بخری ولی.....

و من الان دارم به این فکر می کنم که انتخاب ریاضی بزرگترین اشتباه زندگیم بود....!!!!!

این نیز بگذرد...!!!!!!

+ نوشته شده توسط Sayeh در سه شنبه شانزدهم خرداد 1385 و ساعت 12:47 PM |
مادر

اول از همه سلام...این متن و دیروز گذاشتم و نظرات قشنگتونو دیدم...لطف کردین.....

بماند که خیلی هاتون در گوشی چیزای عجیب غریب گفتین...ولی خب لطفا بی خودی قضاوت نکنین..اینم می ذارم بمونه چون چیز خاصی نیست فقط یه احساسه و انقدر جسارت دارم که تو این لحظه احساس خودم و بگم نمی خوام دوباره اشتباه کنم ......نگفتن احساسات بزرگترین اشتباه ....همین......

 

========

زندگي زيباست..

حتي تو اين لحظه....

هميشه فكر مي كردم سرپوش گذاشتن رو احساسات به ادم شخصيت ميده....

ولي اشتباه مي كردم..

دنيايي كه توش متعلق به خودم و مامانم بود.....

احساس حقارتي كه بودن با اون به من مي داد وصف نشدنيه....

مامان من....اين واژه برام اصلا اشنا نيست....ماماني كه معني سكوت و داد كشيدن رو نمي فهمه....دنياش دنياي تعلقات ماديه و بس....

وامروز فهميدم كه كيلومترها باهاش فاصله دارم......

زندگي من همش همينه ..سايه يه طرف..... مامان يه طرف...!!!!

خنده داره نه؟؟؟ اره خيلي خنده داره....مامان من تو نگاه ديگران بهترينه..اون مهربون ترين ادميه كه خداوند روي زمين فرستاده چون مي تونه سايه رو تحمل كنه...مسخره است....شایدم من انقدر بدم که حقیقت داره.....

درسته درسته من فرزند ایده الش نبودم من براش بهترین نبودم .....من همیشه خواستم نباشه اما چرا؟؟؟؟

فرشته ي نجات من از منجلاب هستي.....اوه اوه

اگه نباشه سايه نيست ميشه....واي واي

هميشه به خاطر سايه از همه چيز مي گذره..اخ اخ

يه روز اگه نباشه سايه پرپر ميشه....اوي اوي

ول كنين اين جملات مسخره رو....فقط به من بگين معني اين كلمه چيه؟

مادر: ؟؟؟؟؟

 

+ نوشته شده توسط Sayeh در دوشنبه هشتم خرداد 1385 و ساعت 6:41 PM |
دلم گرفته

              همین...!!!!!

+ نوشته شده توسط Sayeh در سه شنبه دوم خرداد 1385 و ساعت 9:8 PM |

نگه داشتن زمان تو دست هات براي احساس وجود داشتن يه توقع بالاييه...اين طور نيست؟؟؟

زماني كه براي نقش گيري روحت در رو به روي هر ابهامي مي بندي.....

نگاه ها ..صداها...خوانده ها...شنيده ها....همش سراب بود....چه راحت ميشه از احساسات حرف زد..زيادي عجيب نيست..؟؟چرا عجيبه..اره عجيبه ..

انعكاس ...خيالي واهي پشت پرده ي نيستي..

                                                    قانون هارو ميشه نقض كرد...

گوش هام نمي شنوه و چشمام نميبينه..باز هم به خودم تبريك مي گم....پر از صداهاي الكي..حرفهاي بيهوده و خيال هايي پوچ...

هستي و نيستي و وجودم لبريز از احساساتي كه له شدند ...كه حتي باور نشدند كه برچسب هاي زشتي خوردند....

پيكره اي كه رو به زوال هست چه طور مي تونه خودش رو باور كنه...؟؟؟

مي پذيره ..نگاه مي كنه اما باور نمي كنه....

سكوت بهترين عكس العمل...

                               سكوت علامت رضايت نيست.....سكوت علامت خودباوري است...

سكوت به معني فكر...ديدن چيزهايي كه با چشم نمي شه ديد...اموزندست چون عجايب انسان تو سكوتشه...

اين سكوته كه به ادم نشون ميده تو اطرافش چي مي گذره......

سكوت قشنگ ترينه احساساته...

براي گفتن حقايق بايد سكوت كرد......

                                 و براي گفتن احساسات بهترين واژه ......

                                      چرا كه درست مثل نقش روح در رو به روي هر ابهامي مي بنده............

و من باز لبخند مي زنم چرا كه اين نيز بگذرد...

+ نوشته شده توسط Sayeh در سه شنبه دوم خرداد 1385 و ساعت 6:18 PM |
خدايا ...خدايا...كويرم....كويرم.......

                                                 بگو ابر بباره ...مي خوام جون بگيرم.....

+ نوشته شده توسط Sayeh در دوشنبه یکم خرداد 1385 و ساعت 4:23 PM |
من سکوت خویش را گم کرده ام

                                            لاجرم در این هیاهو گم شدم

من که خود افسانه می پرداختم

                                          عاقبت افسانه ی مردم شدم..!!

ای سکوت ای مادر فریادها

                                            ساز جانم از تو پر اوازه بود

تا در اغوش تو راهی داشتم

                                        چون شراب کهنه جانم تازه بود

در پناهت برگ و بار من شکفت

                                           تو مرا بردی به شهر یادها

من ندیدم خوشتر از جادوی تو

                                          ای سکوت ای مادر فریادها

گم شدم در این هیاهو گم شدم

                                        تو کجایی تا بگیری داد من؟

 

گر سکوت خویش را می داشتم

                                     زندگی پر بود از فریاد من..!!!

فریدون مشیری

+ نوشته شده توسط Sayeh در یکشنبه سی و یکم اردیبهشت 1385 و ساعت 10:27 AM |
به وسعت یک تبسم..!!با لبخندی محو و نگاهی عمیق و حزن انگیز...!! به وسعت نقابی از خیال..!!!!به وسعت تمام مجازیت....!!!!همه جا سرده.....

قلمرو دلت بسته است..!!!چه سکوتی...!!!نگهبان خوابش برده..!!نیازی به نگهبانی نیست..!!!نقاب باید کنار بره..!!!

تقدیر و سرنوشت ها بهم گره خورده..وتو  ای انسان که خود را منطق مطلق می دانی تو نیز لجبازی...!!!!منطق در زندگیت معنی ندارد!!!تو خائنی!!خیانت به مقدسات!!!

پیکر روح مرده ی مرا درک می کنی؟...نه تو کوچکی..

همه ی درها به روی تو باز است ایا می بینی؟....نه نمی بینی...

تو هلاک شده ای..هلاک چه؟..نمی دانم...

سیمای مغرور دخترک را می بینی؟...نه نمی بینی....

سرود درون ان را می شنوی؟.....نه نمی شنوی....

انسان...

این نام زیبا را بر تو نهادند ..انسان باش....

از غمت و از خواسته هایت....

قدم اول همیشه باتو...

حقارت....

                 نابودش کن....!!!!

تو هستی...من نیز.....                        ولی....

                                                  نه من هنوز نباختم.....!!!!!

 

+ نوشته شده توسط Sayeh در یکشنبه سی و یکم اردیبهشت 1385 و ساعت 9:32 AM |

با دست هاي بسته چطور ميشه ثابت كرد؟؟؟؟؟؟

+ نوشته شده توسط Sayeh در جمعه بیست و نهم اردیبهشت 1385 و ساعت 5:15 PM |


Powered By
BLOGFA.COM